انگار پیش از عمر خویش زیسته ام . انچنان که مرگ را چون لباسی شایسته ی تن خویش می بینم .( کاف )

تاریک بود . از تو فقط چادرت پیدا بود . نیمه ای از گردن بلورینت . تاریک بود . چشمانت برق میزد . خط چشم های بهم ریخته . کنجکاوی نگاهت . دیوار های روبرو .

- ممنون . مرسی .

خدافظ

- خداحافظ ( اهسته )

+[ تاريخ جمعه ٤ اسفند ۱۳٩۱ساعت ۱٢:٤٠ ‎ق.ظ نويسنده فروغ طا نظرات ()