انگار پیش از عمر خویش زیسته ام . انچنان که مرگ را چون لباسی شایسته ی تن خویش می بینم .( کاف )

وقتی که تو نیستی
دنیا
چیزی کم دارد 
مثل ِ کم داشتن ِ یک وزیدن ، یک وا‍ژه ، یک ماه !! ... 
من فکر می کنم در غیاب ِ تو
همه ی ِ خانه های ِ جهان خالیست !
همه ی ِ پنجره ها بسته است !
وقتی که تو نیستی
من هم
تنهاترین اتفاق ِ بی دلیل ِ زمین ام !! ...
واقعا ... 
وقتی که تو نیستی
من نمی دانم برای گم و گور شدن !

به کدام جانب ِ جهان بگریزم ...

 

سید علی صالحی

+[ تاريخ جمعه ۱۳ اردیبهشت ۱۳٩٢ساعت ٩:۱۱ ‎ب.ظ نويسنده فروغ طا نظرات ()