انگار پیش از عمر خویش زیسته ام . انچنان که مرگ را چون لباسی شایسته ی تن خویش می بینم .( کاف )

ناباورم به تمام بودن ها

ناباورم به تمام داشته ها

به تمام ارزوها

به تمام رویاها

ناباورم به تمام فرداها

به تمام لبخندها

ناباورم به همه کس

به همه چیز

ناباورم به تمام قول ها

به تمام فرداها

ناباورم به تمام فرداهای ارام که شاید باشد

باشد

باشد

باشد

هست ؟

لعنتی ناباورم ... نا بارورم ... نا باورم ... به حتم دلیلش همین است ... ناباور نابارورم .

+[ تاريخ یکشنبه ٥ خرداد ۱۳٩٢ساعت ۸:٢٩ ‎ب.ظ نويسنده فروغ طا نظرات ()