انگار پیش از عمر خویش زیسته ام . انچنان که مرگ را چون لباسی شایسته ی تن خویش می بینم .( کاف )

باید زنی باشد کمی ریز جثه . با موهای بلند مشکی که ترجیحن در دو دسته ی جدا از پشت بافته شده باشد . ابرو های کشیده مشکی داشته باشد . صورتی سبزه . انگشت هایی بلند که روی ستار ضرب می گیرند . و لبانی تیره رنگ که از میانه یشان اوازی دلنشین بیرون می خزد . باید زنی باشد که دامن قرمز گلدار بلند بپوشد و پیراهن های گشاد . باید این زن گاهی در شب هایم باشد . برایم بزند و بخواند . باید اسم این زن گلابتون باشد .

+[ تاريخ پنجشنبه ۳۱ امرداد ۱۳٩٢ساعت ٢:٥٢ ‎ب.ظ نويسنده فروغ طا نظرات ()