انگار پیش از عمر خویش زیسته ام . انچنان که مرگ را چون لباسی شایسته ی تن خویش می بینم .( کاف )

همین عاشقانه های اراممان خوب است . همین که انگشت های پایت لای گل های قرمز قالی گم میشود . همین چای ریختن های اجباری . موهای طلایی ریخته روی کمرت . گوشواره های بلند طلایی ات . همین خط چشم های پخش و پلایت بعد از خواب های عصرگاهی یا این ذوق کرن هایت برای قد کشیدن کاکتوس ها . همه ی این ها خوب است . مثل یک شعر ارام می نشیند توی روز های سرد زمستانی ام و گرمم می کند . گرم مثل همین لیوانی چایی که ارام و بی صدا می گذاری جلویم و لبخند می زنی به من . به زندگی درهم م که ارام مرتبش می کنی . بانو همین که باشی همه چیز خوب است .

+[ تاريخ سه‌شنبه ۸ بهمن ۱۳٩٢ساعت ٢:٤٥ ‎ب.ظ نويسنده فروغ طا نظرات ()