انگار پیش از عمر خویش زیسته ام . انچنان که مرگ را چون لباسی شایسته ی تن خویش می بینم .( کاف )

از امشب به نیت شادی روحت شبی یازده نخ بار میزنم .تا غروب پنچ شنبه .یک هوشیاری کوتاه برای پایان یازده سال بی تو بودن و شروع دوازده سالگی غربت م . دوازده نخ تا صبح جمعه و یک خواب . شنبه باز می گردم به زندگی .به زندگی بی تو ، همراه با یازده سال و دو روز سکوت .

+[ تاريخ چهارشنبه ٢٢ اردیبهشت ۱۳٩٥ساعت ٧:٠٥ ‎ق.ظ نويسنده فروغ طا نظرات ()