انگار پیش از عمر خویش زیسته ام . انچنان که مرگ را چون لباسی شایسته ی تن خویش می بینم .( کاف )

نفس های تو را که از گازهای اتاق کم کنیم

می ماند

ته مانده ی ریه های من و نیکوتین های معلق .

+[ تاريخ شنبه ۸ بهمن ۱۳٩٠ساعت ۱٠:۱٦ ‎ب.ظ نويسنده فروغ طا نظرات ()