انگار پیش از عمر خویش زیسته ام . انچنان که مرگ را چون لباسی شایسته ی تن خویش می بینم .( کاف )

زن ! وحشت داری از جنگل

این را در چشم های تو می بینم

انگاه که خیره در تاریکی می نگری :

نگاه هراسان موجودی بی دفاع .

زن ! تو خود جنگلی ، غریب و ژرف .

می بینمت که از خودت وحشت داری !

 

از ماریا واین

+[ تاريخ شنبه ٢٢ بهمن ۱۳٩٠ساعت ۳:٠٢ ‎ب.ظ نويسنده فروغ طا نظرات ()