انگار پیش از عمر خویش زیسته ام . انچنان که مرگ را چون لباسی شایسته ی تن خویش می بینم .( کاف )

پشت پنچره نشسته ام

با فنجانی در دست و سیگاری رو به زوال .

و نگاهم در دور دست ها گم شده

در بزم خنده هایت  ... !

+[ تاريخ جمعه ۱٥ مهر ۱۳٩٠ساعت ۱:٤٢ ‎ق.ظ نويسنده فروغ طا نظرات ()